Ciężar ocalenia. Artyści po Auschwitz

„Pamięć jest pieczątką jak tatuaż numeru, którego nie wymażesz”. Obozowa twórczość plastyczna, wspomnienia i opisy dramatycznych przeżyć powiązane są ściśle z bodźcami kinetycznymi, świetlnymi czy też bardzo silnie z zapachem. Wystawa budowana wokół traumatycznych wspomnień więźniów obozu zagłady, to m.in. przejmujący opis obozowej woni stanowi ważny element jednego z opowiadań Tadeusza Borowskiego „Proszę państwa do gazu”. Podczas lekcji muzealnej skupimy się na pamięci opartej na doświadczeniach zmysłowych. Dziedzictwo autorstwa byłych więźniów, zgromadzone i zaprezentowane na wystawie, zestawimy z utworami
literackimi znanymi z kanonu lektur szkolnych.